urn:lj:livejournal.com:atom1:angrifff Пава Пава 2009-11-07T19:47:34Z urn:lj:livejournal.com:atom1:angrifff:4566 2009-11-07T19:47:34Z 2009-11-07T19:47:34Z <img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/0f409702.jpg" /> urn:lj:livejournal.com:atom1:angrifff:4134 2009-11-07T19:38:50Z 2009-11-07T19:45:52Z Да - да, пайшла на скалалазанне - і пачалося, трэба ж скокнуць з маста, з парашутам, навучыцца граць у вялікі тэніс блаблабла.<br />ПЕРШЫ РАЗ. Прыйшла на трэці занятак і меркавала, што безнадзейна адстала ад сабрацьяк і сабратаў - гэта было праўда, яны займаліся па 2-3 гады. І вось у такім адсталым стане пачалася размінка - нагадвала йогу, якой я займалася Ажно год - таму з усмешкай і пад індыйскую музыку бадзёра скакала.<br />І вось прыйшоў той момант - размінка скончылася. Трэнер знік, пакідаючы мяне і маё навучання на мілую дзяўчыну і здаровага хлапца. Дзяўчына хутка паказала, як завязваць васьмёрку. Я назірала, не разумеючы, што гэты вузел "васьмерка" пропуск на сценку... А я што? А я першы раз.<br /><br />І канешне ж, дзяўчына падманула мяне, як апошнюю правінцыялку - далезеш да гэтай чырвонай лініі і ўсё: ты вольная і ганарышся сваім учынкам. Гэта натхніла мяне - і я палезла. А вось і чырвоная лінія, блізка падлогі, блізка матрасаў, якія " на ўсялякі выпадак" ляжаць на гэтай самай падлозе. Гляджу добрымі вочкамі на дзяўчыну і хлопца, якія схлусілі ад самага пачатку!!!!!!! зараз ты разумееш, што ўнізе цябе не чакаюць. І ты лезеш далей, ня так складана, але высока. <br />І вось я амаль датыкаюся галавой столі. Раблю такое глупства ( я ж глядзела Шрэка, які казаў осліку, каб ён не глядзеў уніз!!!!!!!!), але ўсё ж я паглядзела. Ногі, як і ўсё цела, пачало трэсціся, рукі прычапіліся да дзіўных фігурак і на голас з далёкай зямлі нібыло ніякай рэакцыі, я проста нічога не хацела. Застацца тут на некалькі гадоў, узважыць усё, што адбылося ў жыцці, а далей? далей не было плану. проста, каб яны - тыя, што стаяць на матрасах - адчапіліся! Але калі яны цябе "прымусілі" падняцца, то і спусціцца таксама прымусяць - закон подласці.<br />Так я апынулася на падлозе. Фух. <br />Я проста Граф з фільма "Рок хваля"!!!!!! urn:lj:livejournal.com:atom1:angrifff:4032 2009-09-26T17:32:00Z 2009-09-26T17:32:00Z <a href="http://pics.livejournal.com/angrifff/pic/00001wpt/"><img src="http://pics.livejournal.com/angrifff/pic/00001wpt/s320x240" width="320" height="239" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />Галандыю можна пабачыць скрозь дзюркі ад сыру, праз фестывальную музыку і фатаздымкі. Ммммм.<br /><br /><br />ЕЎРАРАДЫЁ (<a href="http://www.euroradio.fm/by/960/weekh/">http://www.euroradio.fm/by/960/weekh/</a> ) З’ЕЗДЗІЛА Ў ГАЛАНДЫЮ І ПРЫДУМАЛА... ТЭЛЕПОРТ!<br />Слухай штодня з 28 верасня па 9 кастрычніка ў 11:30 рэпартажы пра Галандыю, адказвай на пытанні і ты! ЗМОЖАШ ТЭЛЕПАРТНУЦЦА Ў АМСТЭРДАМ*!<br />Табе падаецца гэта смешным?<br />Памятай! Добра смяецца той, хто смяецца ў Галандыі!!!<br />*Для тых, хто не верыць у тэлепорты, будуць рэальныя, фізічныя прызы. urn:lj:livejournal.com:atom1:angrifff:3711 2008-10-30T13:15:40Z 2008-10-30T13:15:40Z <img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/razwaga.jpg" /><br />"Jak ża czasta zmianaecca prygażosć/brydkasc' naszaga twara?"- padumala jana.<br /><br /><img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/rrrrrrrr.jpg" /><br />iiii<br /><br /><img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/tttttttt.jpg" /><br />wyraszyla,<br /><br /><img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/oooooooo.jpg" /><br />szto welmi czasta<br />)))))))) urn:lj:livejournal.com:atom1:angrifff:3521 2008-05-04T18:35:45Z 2008-05-04T18:35:45Z <img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/af6420d4.jpg" /> urn:lj:livejournal.com:atom1:angrifff:3306 2008-05-01T14:24:34Z 2008-05-01T14:24:34Z Дзяцінства<br /><br /><img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/7a084a10.jpg" /><br />Мары<br /><br /><img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/DSC07320.jpg" /><br />Жыццё<br /><br /><br /><img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/27-04-08_1805.jpg" /> urn:lj:livejournal.com:atom1:angrifff:2923 2008-04-26T19:52:09Z 2008-04-26T19:52:09Z Цягнікі бываюць розныя. Як і дзяўчыны. Яны вязуць з мэтай і без яе. Яны збіваюць вас, раскройваючы вашую галаву, намотваючы кішкі на колы або не збіваюць. У іх салонах вам прапануюць каву або не. Яны існуюць. Іх не цікавіць, што вы іх не чакаеце. Яны проста рассякаюць паветра, чакаючы знайсці спажывы- цела.<br />Бывае дзве стадыі, якія абажаюць цягнікі:<br />1.Забойства. Крываве. Крыкі. Мітусня. Гудкі.<br /><br /><img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/177cfe76.jpg" /><br />2.Міласць. Ну, скажам, спадабалася цягніку дзяўчына. Вочкі і ўсё такое. Тады ён не ідзе. Прымушае паненку чакаць яго. Думаць. Рабіць высновы.<br /><br /><br /><img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/DSC03262.jpg" /><br />P.S<br />Калі ўжо цягнік забраў паненку з сабой, то яе сукенка застаецца. Сукенкі вельмі патрэбныя настаўнікам па гісторыі. Яны іх мераюць. Мыюць. Пакідаюць сабе. Як памяць. Як архіўны дакумент. Напэўна...<br /><img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/DSC04483.jpg" /> urn:lj:livejournal.com:atom1:angrifff:2781 2008-04-24T12:25:29Z 2008-04-24T12:25:29Z ***Рыцэнзія Залатога Асла на ананімны твор***<br /><br />Мілы твор, які, відавочна, напісала дзяўчына. <br />Ах, пачуцці, пачуцці… Яны пажыраюць гадзіны, нэрвы, прыгажосць, грошы, зрок, але яны каштуюць гэтага. <br />Яны каштуюць гэтага?..<br />Прачытайце і ўпэўніцеся, што адказ у гэтым творыку ёсць, але такі неакрэслены…<br /><img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/530a6a1e.jpg" /><br /><br />17снежня. Панядзелак. Дзіўны дзень. Дзень здарэнняў і прыгодаў.<br />*<br />Макдональдс. Зноў. Піцэрыя, Ананасавы сок. Яна чакае. Чакае з надзеяй.<br />*<br />Нічога не хацелася казаць. Проста маўчала. А дзесьці за вельмі шэрымі будынкамі Ён не падымае слухаўку. Напэўна, проста заняты.<br />*<br />-Значыць, нам проста трэба набухацца!<br />-Вось бачыш! Ты пачала мяне разумець!<br />*<br />Маўчыць. Усмешка прымушае сэрца сціскацца. Так нельга.<br />*<br />-Трэба сабе на будзённыя дні дзяўчыну завесці…<br />-А па выходных з іншай тусіць?!?<br />- Ну да! =)<br />-…<br />*<br />Маўчыць. Усміхаецца. Не разумею. urn:lj:livejournal.com:atom1:angrifff:2488 2008-04-18T19:32:04Z 2008-04-18T19:32:04Z А па-сутнасьці, чым ёсьць чалавечае жыццё? У сэнсе арыфметыкі. Проста сума нейкіх дзеяньняў, актаў, учынкаў, падзей, звычайных нават рухаў. Колькасьць авіяпералётаў, адпраўленых лістоў, прачытаных кніг і напісаных, калі такія ёсьць, або- у рэшце рэшт- гадзінаў сну, ужытых таблетак, ці гадзіньнікаў, якія меў, плюс- колькі разоў галіўся, завязваў вузел гальштука, укідаў бюлетэнь у выбарчую скрынку, лічба выпітых кубкаў кавы, келіхаў, келішкаў, куфляў. urn:lj:livejournal.com:atom1:angrifff:1862 2008-04-08T15:59:09Z 2008-04-08T15:59:09Z У Залатых Аслоў вясною заўсёды смаркаты нос. <br />Яны шмыргаюць ім ў аўтобусах, кавярнях, на ўроках, на вуліцы, у метро- паўсюль!<br /> ***<br />Іх насы чырванеюць, апухаюць. <br />кішэні ў Залатых Аслоў забітыя насоўкамі.<br />голас нагадвае бурчанне.<br /> ***<br />Пахі зліваюцца ў суцэльнае нішто<br />Смак кавы надае языку колер, але не пакідае сваёй душы ў роце<br /> ***<br />Калі вы бачыцеЗалатога Асла ў саплях, то ўцякайце хутчэй(!!!), <br />бо ён жа яшчэ і чхаць умее! urn:lj:livejournal.com:atom1:angrifff:1684 2008-04-04T18:47:32Z 2008-04-04T18:47:32Z А пасля яму стала добра. Цеплыня разлілася па яго старому(жарт)целу.<br /><br /><img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/2e79d1bd.jpg" /><br />І ён прымроіў яе.<br /><br /><img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/62298eb1.jpg" /><br />Ах, як хутка ляціць час<br />конец!<br />Ну, як вам? urn:lj:livejournal.com:atom1:angrifff:1054 2008-04-02T16:16:46Z 2008-04-02T16:16:46Z Сядзіць хлопчых. Гадоў 20-25, карацей, скончыў ён універ і засумаваў па нечым...<br /><img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/a8a014fa.jpg" /><br />Вырашыў заправіць добры настрой нядобрым рэчывам<br /><img src="http://i292.photobucket.com/albums/mm32/angrifff/b327da79.jpg" /> urn:lj:livejournal.com:atom1:angrifff:961 2008-04-01T15:29:08Z 2008-04-01T15:29:08Z Я зараз спазнюся на аўтобус, што стане прычынай спазнення на метро і, як вынік, адзін чалавек доўга-доўга будзе злавацца, але...<br />Я ж павіна зрабіць уводны запіс, так сказаць, павітацца. Магчыма, і не павінна, але, у пэўнай ступені, сама хачу. <br />Прывітанне!<br /><br />Як справы?(запытаецеся вы)<br />Добра!(адкажу я)<br />А ў вас як?(тут ужо, выбачайце, але я за вас адказваць не буду=))